Historia szafiru

2018-09-13

Biżuteria z szafirem

Jeśli chodzi o piękny błękitny kolor szafir jest nie do pobicia. Jego kolor i przejrzystość od milionów lat wprawia świat w osłupienie a kamień sam w sobie odcisnął swoje znaczące piętno na historii ludzkości. Razem z rubinem, szmaragdem i diamentem jest klasyfikowany i uważany za najbardziej szlachetny spośród istniejących kamieni szlachetnych, a tym samym taki, który każdy kolekcjoner biżuterii musi mieć w swoich zasobach. Spróbujemy przybliżyć nieco jego historię i wyjaśnić skąd się bierze lazurowy błękit szafiru.

Szafiry są wydobywane i wyceniane począwszy od 800 lat przed naszą erą. Zwykle proces formowania szafirów zajmuje miliony lat. Dokładny moment wydobycia pierwszych szafirów nie został odnotowany ale mamy absolutną pewność, że pierwsze szafiry zalegały na dnie strumieni i rzek, gdzie były przez wieki obmywane przez deszcze i erozje, aż zostały oddane człowiekowi przez naturę. Możemy sobie tylko wyobrażać, jakie to musiało być niepowtarzalne uczucie być jednym z tych ludzi, którzy jako pierwsi mieli zaszczyt trzymać te niezwykle cenne błękitne kamienie w ręce ale niestety nie zachował się żaden zapis z tych czasów.

Szafiry są cenione nie tylko za ich piękno i elegancję ale również za swoje mistyczne właściwości. W wielu kulturach postrzegane są za takie, które przynoszą szczęście. W starożytnej Grecji czy Rzymie królowie wierzyli, że szafiry chronią ich przed zazdrością i od złych mocy. Szafiry od zawsze są synonimem szlachetności, czystości, prawdy i szczerości.

Nazwa “szafir” pochodzi z greki i oznacza “szlachetny błękitny kamień”. Najprawdopodobniej, na początku nazwy “szafir” używano w stosunku do kamienia lapiz lazul. Z czasem zaczęto się nią prawidłowo posługiwać na określenie szafirów.

Błękit szafirów był od zawsze odnośnikiem, do którego odnoszono się określając błękit topazu niebieskiego, akwamarynu i tanzanitu. Ale to błękit szafiru jest najbardziej zbliżony do doskonałości - błękitu nieba.


Najpiękniejszy, najlepszej jakości szafir na świecie nosi nazwę “Gwiazdy Indii”. Waży 536 karatów, czyli około 109 gram, co czyni go największym oszlifowanym szafirem na świecie. Został wydobyty na Sri Lance. Pierwszy raz został zaprezentowany światu w 1900 roku na wystawie światowej w Paryżu. Niestety poza krajem pochodzenia historia tego niezwykłego kamienia nie jest znana. Przypuszcza się jednak, że został wydobyty już 300 lat wcześniej, ale nie wiadomo, jak znalazł się w posiadaniu finansisty J.P. Morgana, który wystawiał go na wspomnianej wystawie. Po wystawie w Paryżu J.P. Morgan podarował kamień Amerykańskiemu Muzeum Historii Naturalnej, w którego zbiorach znajduje się do dziś. Poza krótką przerwą między październikiem 1964, kiedy został skradziony, a styczniem 1965 roku kiedy został odnaleziony.

Szafiry tak jak rubiny należą do grupy bardzo twardych minerałów pod nazwą korund. Pomiędzy niebieskim szafirem i czerwonym rubinem występuje cała gama szafirów, które mogą przyjmować właściwe wszystkie odcienie na ziemi. Po diamencie, szafir jest najtwardszym kamieniem szlachetnym na świecie. Twardość diamentu określana jest na 10 w skali od 1 do 10. Szafiry klasyfikują się tuż za diamentem ze wskaźnikiem 9. Jest to ważna informacja dla noszących biżuterię codziennie, ponieważ twarde kamienie niszczą się i zużywają dużo wolniej niż inne. Nie wspominając o tym, że szeroka paleta kolorów szafirów daje nieograniczone możliwości projektantom biżuterii.

Ta wielka wytrzymałość szafirów oraz odwieczna korelacja z tym co królewskie i arystokratyczne uczyniły z szafiru naturalnego pretendenta do zajęcia miejsca diamentów w pierścionkach zaręczynowych. Od początku XX w. widoczny jest wielki wysiłek marketingowców na całym świecie na wyparcie diamentu jako jedynego kamienia używanego w pierścionkach zaręczynowych. Szafir w tej sytuacji wydawał się naturalnym wyborem. Począwszy od lat pięćdziesiątych XX w. szafir jest drugim po diamencie kamieniem najczęściej osadzanym w pierścionkach zaręczynowych. Duża zasługa w popularyzacji tego trendu przypada brytyjskiej rodzinie królewskiej. W 1980 roku książę Karol podarował przepiękny pierścionek zaręczynowy z ceylońskim szafirem księżnej Dianie, zwracając uwagę całego świata na pierścionek zaręczynowy z szafirem. 30 lat później ten sam pierścionek z szafirem znowu przykul uwagę całego świata, gdy syn księżnej Diany i księcia Karola, książę William, podarował go swojej wybrance serca, Kate Middleton.      

Obróbka biżuterii z szafirami odbywa się zwykle obróbką termiczną w temperaturze pomiędzy 500 a 1800 stopni Celsjusza, przez co kolor niebieski staje się bardziej intensywny. Naturalne kamienie szlachetne nie poddane obróbce są w dzisiejszych czasach bardzo rzadko spotykane.

Jak dbać o biżuterię z szafirami? Jak w przypadku każdej biżuterii najlepiej każdy egzemplarz przechowywać w osobnym pudełeczku czy przegródce żeby uniknąć zarysowań. Chociaż prawda jest taka, że tylko diament i rubin są twarde wystarczająco, by dały radę porysować szafir. Tak jak w przypadku każdej innej biżuterii zaleca się zdejmować biżuterię z szafirami do wszelkich czynności domowych, szczególnie takich, w których szafiry mają bezpośrednią styczność z jakimiś środkami chemicznymi. Nienoszoną biżuterię należy przechowywać z daleka od wpływu światła słonecznego, ale nie ma jednocześnie żadnych zastrzeżeń wobec noszenia tej samej biżuterii w słoneczne dni :-)
Pokaż więcej wpisów z Wrzesień 2018
Podziel się swoim komentarzem z innymi
Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Prywatności Sklepu. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce.
Rozumiem
pixel